این پژوهش،رابطه تجربی بین کارایی و اثربخشی دولت با رشد اقتصادی را بااستفاده از روش گشتاورهای تعمیم یافته در چارچوب دادههای ترکیبی برای ۱۲۱ کشور منتخب جهان در دو گروهبندی مجزا برای کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه مورد بررسی قرار داده است.
چکیده
یکی ازموضوعات بحث برانگیز و نسبتاً قدیمی دراقتصاد که همواره موردتوجه اقتصاددانان بوده است،موضوع مربوط به گسترش حجم و اندازه دولت وپیامدهای این امر برای متغیرهای کلان اقتصادی است. کیفیت دخالت دولت در اقتصاد یا به عبارت دیگر کارایی و اثربخشی دولت، ارتباط بسیار نزدیکی با عملکرد توسعه دارد. بنابراین یکی از جنبههای قابل بررسی در مورد نحوه دخالت و عملکرد آن در تأمین رشد با ثبات اقتصادی، میتواند بر کارایی و اثربخشی دستگاه دیوان سالاری یا به طور کلی بر کارایی و اثربخشی دولت متمرکز گردد. اهمیت این موضوع وقتی افزایش مییابد که رابطه نزدیکی بین دیوان سالاری و اداره سیاستگذاران در سطح کلان جامعه وجود داشته باشد. چرا که اغلب سیاستگذاران ناکارآمد، دیوان سالاریهای ناکارآمدی را نیز خلق خواهند کرد. بنابراین ناکارآمدی دولت میتواند برای توسعه و امنیت اقتصادی بسیار خطرناک باشد و به اتلاف منابع، انحصار، عدم اعتمادپذیری دولت، بیثباتی اقتصادی و نهادسازی نامناسب منتهی گردد. این پژوهش،رابطه تجربی بین کارایی و اثربخشی دولت با رشد اقتصادی را بااستفاده از روش گشتاورهای تعمیم یافته در چارچوب دادههای ترکیبی برای ۱۲۱ کشور منتخب جهان در بازه زمانی ۲۰۱۳–1996 در دو گروهبندی مجزا برای کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه مورد بررسی قرار داده است. نتایج بیانگر تأثیر مثبت کارایی و اثربخشی هزینههای دولت بر رشد اقتصادی میباشد.
کلیدواژگان: رشد اقتصادی؛ اندازه دولت؛ اثربخشی و کارایی هزینه دولت
نویسندگان:
فرانک آقازاده بکتاش: کارشناس ارشد علوم اقتصادی، گروه اقتصاد، واحد تبریز، ایران
منیره دیزجی: استادیار اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران
فصلنامه پژوهش های رشد و توسعه اقتصادی – دوره ۷، شماره ۲۷، تابستان ۱۳۹۶.
برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید. 