شاید عجیبترین موضوعی که در رسانههای امروز ایران به چشم خورد، بحث «فکّ حصر» فتنهگران به بهانه ۲۲ بهمن در یک روزنامه اصلاحطلب بود!
مجله فارس پلاس_ رسانههای اصولگرا و اصلاحطلب کشور در سرمقالههای خود، خوانشهای مختلفی را از اوضاع روز کشور ارائه میکنند.
آنچه که در ادامه میخوانید گشت و گذار روزانه فارس در لابهلای این تحلیلها و نقل آنها برای شماست:
***
* رسانههای اصلاحطلب
تمنّای «فک حصر» به بهانه ۲۲ بهمن تماشایی!
اعتماد: الیاس حضرتی، نماینده اصلاحطلب مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در سرمقاله امروز اعتماد با اشاره به ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی و رخدادهای بهار سال ۵۷ نوشته است:
قطار انقلاب به پیش می رفت و هرکس که با ما در هدف و بیان مشترک بود، می توانست انقلاب را همراهی کند و به برادرانش یاری رساند. بودند کسانی که از همان دقایق اول پیروزی صلای تکروی سردادند و انحصارطلبی پیشه کردند و استبداد و خودمحوری شان را رنگ و لعاب انقلابی زدند… که کفر از شرم یار من مسلمان وار می آید. اما امام خمینی هیچگاه از شعار اطمینان بخش «همه با هم» کوتاه نیامد و همواره در برابر انحصارطلبی ایستاد و خودش و مسوولان و دست اندر کاران انقلاب را تذکر می داد که مبادا مردم را از یاد ببریم.
او سپس در اشاره به فتنهگران محصور و منزوی تأکید میکند: در این سال ها که دوستان انقلاب در حصر و تنهایی به سر می برند بر ما فرض است که اهداف متعالی انقلاب و عهد نخستین جمهوری اسلامی را به یکدیگر یادآور شویم و بگوییم که آزادی و اصلاح و مبارزه با انحصار و استبداد، شعار و تزیین انقلاب و نظام نیستند بلکه جزو لوازم ذاتی حیاتی هردو به حساب می آیند و بدون آنها درخت انقلاب به بار نخواهد نشست. لازم است با رعایت صلح و مودت و در نظر گرفتن مصالح کشور و حرمت نهادن به السابقون در آستانه چهل سالگی انقلاب با امام، با شهدا و با آرمان های بلند انقلاب اسلامی تجدیدعهد کنیم و مشفقانه بکوشیم تا دوباره آزادیخواهان و مصلحان و حق طلبان را در زیر سایه وحدت و ولایت گرد هم آوریم.
مدیر مسئول روزنامه اعتماد در این سرمقاله همچنین از مردم دعوت کرده است که در راهپیمایی ۲۲ بهمن نیز شرکت کنند.[۱]
«سامسونگ پیزوری» از جان ما چه میخواهد؟!
آرمان امروز: بهمن فروتن در سرمقاله این روزنامه با عنوان «سامسونگ پیزوری» نوشته است: نباید جامعهای درست کنیم که هرکسی بتواند با یک خبر آن را برهم بریزد. جامعه باید استحکام داشته باشد. ولی دوران انتقام و فیلمهای هندی گذشته است. همیشه دو مرد عاشق یک زن میشدند و در این میان یا یکی به نفع دیگری فداکاری میکرد یا اینکه با هم دوئل میکردند و انتقام میگرفتند. اما آن دوران گذشته و باید کمی چشمهایمان را باز کنیم و به جامعهمان برسیم تا یکباره یک سامسونگ پیزوری نتواند جامعه ما را بهم بریزد. چرا باید اجازه دهیم که به نوعی ما را تحریک کنند؟[۲]
انتقاد از اظهارات ضد ملی در یک برنامه تلویزیونی
قانون: این روزنامه اصلاحطلب در سرمقاله امروز خود به قلم مهرشاد ایمانی از اظهارات ضد ملی یک مجری تلویزیونی انتقاد کرده است.
در بخشی از این یادداشت میخوانیم: چند روز پیش در یکی از برنامههای صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، یکی از مجریان این نهاد، گفته است که در کل شهر تبریز تنها در یکمدرسه تدریس دروس، به زبان ترکی صورت میگیرد. او در ادامه ضمن انتقاد از عملکرد استاندار آذربایجان شرقی، خود را ناراحت از فارسی سخنگفتن کودکان ارومیه دانسته و گفته است: «هنگامی که زبان فوقالعاده شیرین و درجه یکی در این شهر وجود دارد، چرا جوانترها باید به فارسی سخن بگویند؟» احتمالا اگر این سخنان از شبکههای ضدایرانی کشور آذربایجان پخش میشد تمام مسئولان از جمله مدیران صداوسیما علیه آن موضع میگرفتند اما عجیب است که چنین سخنانی از رسانه ملی پخش میشود.
در ادامه سرمقاله قانون همچنین آمده است: پس دیدن و شنیدن چنین سخنانی از صدا و سیما میتوان گفت که یا مسئولان صداوسیما در خوابی سنگین به سر میبرند یا (…) که بدون هیچ نگرش ملی، برنامههایی بیمحتوا و کاملا غیرتخصصی را میسازند.[۳]
***
* رسانههای اصولگرا
انقلابیون امیدوارند…
صبح نو: این روزنامه در سرمقاله امروز خود با عنوان «انقلاب زنده» نوشته است:
«انقلاب اسلامی یک رخداد بینظیر بود و قیاسناپذیر است: اول آن که انقلاب در ذات خود امری تحولی و نو بهشمار میآورد و فقط تاکنون در شماری از کشورهای جهان بهوجود آمده. ثانیاً این انقلاب به جهت اسلامی بودنش خاص و یکه است، چه اینکه تمامی انقلابهای عصر جدید، در ضدیت با دین متولد شدند و این تنها رفورمی بود که بر خاستگاه دین بنا شده بود. ثالثاً بهواسطه این دو ویژگی، فاقد الگوی پیشینی یا مشابه بود که بتواند راه خود را از آن اخذ کند، بلکه باید در همه زمینهها از ایدئولوژی و مفاهیم پایه گرفته تا ساختارها و عاملان انسانی و اقدامها، دست به ابتکار و خلاقیت میزد که طبعاً مسیری پرسنگلاخ و آمیخته با آزمون و خطا بود و رابعاً همه این کارها در چارچوب استکبارستیزی معنادار شده و میشود (و جدا از اینکه چنین هدفی با دشمنیهای وسیع و مانعتراشیهای گسترده مواجه است) و طبعاً برنامه عملیاتی انقلاب نیز انحصاری است.»
صبح نو در ادامه تصریح میکند: «چنین پیکره جوان و پویایی که با خودترمیمی توأمان همراه بود، چنان زنده است که در میانه این همه فشار و مشکلات بازهم در حال پیشروی است و وقتی از بیرون بدان نگاه میکنید، احساس هویتی را آفریده که برای ایران و ایرانی در ۵۰۰ سال اخیر بیسابقه است، چه اینکه نخستین دورهای است که هیچ بخشی از خاک کشور جدا نشده و همه شاهان چنین خطایی را مرتکب شدهاند تا سرحد همین سلسله منحوس پهلوی. انقلاب زنده است، چون هواداران امیدوار، آگاه و بصیر آن را بر دوش میکشند.»[۴]
دو تیغه یک قیچی برای بریدن ساقههای انقلاب
رسالت: حامد حاجحیدری، در سرمقاله رسالت با عنوان «لوگوس انقلاب اسلامی» مینویسد: سالگرد انقلاب همواره با بزرگداشت برازندهای همراه بوده است، هر چه شرایط دشوارتر، برازندهتر؛ چرا که این ملت، در اوقات دشوار بیشتر متوجه تکلیف حفظ «اصل انقلاب» میشوند. به هر تقدیر که بود و هست، امسال، سالگرد انقلاب، حال و هوای خاصی، پس از یک رقابت انتخاباتی نامناسب و یک اعتراض بحق و یک اغتشاش نابحق دارد. سالگرد انقلاب، بعد از یک مبارزه انتخاباتی برگزار میشود که به رغم اغلب مبارزات انتخاباتی در دوران پس از انقلاب، چهره کشور را سیاه و تیره نمایش میدهد، و با این اوصاف و با عملکردهای نه چندان منطقی دولت در قبال انتقادها و اعتراضها، و با مساعدت اغتشاشگران، «دو تیغه» فراهم آمدند تا خیلی چیزها را قیچی کنند، و تنها دست معجزه انقلاب است که ساقههای بریده را پیوند میدهد.
او در بخش پایانی یادداشت خود نیز میگوید:
«برای ایجاد حیات درازمدت و ترسیم افق برنامهها، فعالیتها و منابع، لازم است تا اطمینان به اصول را در سرتاسر جامعه گسترده کنیم. باید، مدام، اصول تبیین شوند و بر مبنای آنها به آینده نور تابانده شود. از این رو، مدلسازی متکی بر اصول ضرورت مییابد تا گامهای آینده، با قلبی مشحون از دلگرمی، روشن و پیموده شوند. منطق و لوگوس اصولی ملهم از انقلاب اسلامی دنبال (۱) تبدیل نقاط ضعف به نقاط قوت است، با (۲) شناخت محیط آتی و (۳) عوامل مؤثر بر آن و (۴) یافتن موقعیتها و (۵) فرصتها، (۶) در کنار الزامات امکان تخصیص بهینه منابع و (۷) بسط و بهرهبرداری از آنها. تولید این متاع منطقی برای جامعه، وظیفه و تکلیف سیاستمدار انقلابی و مکتبی است.»[۵]
تصویر ناکارآمد یک دولت اعتدالی_اصلاحطلب در ذهن مردم
وطن امروز: امیر استکی طی یادداشتی در صفحه نخست وطن امروز، با اشاره به مصاحبه تلویزیونی اخیر رئیسجمهور روحانی نوشته است:
«دولت میداند تصویری از آن در اذهان مردم شکل گرفته است که به هیچوجه حاکی از یک دولت نیرومند و کاردان نیست؛ خاصه این تصویر در جریان ناآرامیهای دیماه کشور که با محوریت مطالبات اقتصادی شکل گرفت، بسیار واضح بود.»
در ادامه این یادداشت میخوانیم: اینکه ثابت شود اوضاعی که روحانی تحویل گرفت به حدی فاجعهبار بوده است که ۴ سال هم برای عادیکردنش زمان کمی است و از طرف دیگر نهادهای قدرتمند دیگری که بنابر ادعای دولت و دستگاه تبلیغاتیاش ۸۵ درصد قدرت را در اختیار دارند، در مسیر کار دولت وقفه ایجاد و کارشکنی میکنند. این خط اصلی دستگاه تبلیغاتی دولت است؛ خطی که از سال ۹۲ با قدرت به کار گرفته شد و با گذر زمان هر روز از اثربخشیاش کاسته شد تا به این روزها که دیگر وجه اول آن کاملا بلاموضوع شده است.
استکی همچنین با اشاره به برخی ناکارآمدیهای دولت و انتقادات اصلاحطلبان از این فرایند نوشته است: اینها همه نشاندهنده تنزل دولت جناب روحانی در میان شرکا و حامیان خود و تبدیل شدن نسبت کنونی آنها با دسترنج(!) دولت تدبیر و امید به یک چالش است.[۶]
***
1_ http://magiran.com/npview.asp?ID=3705191
2_ http://www.armandaily.ir/fa/print/main/213037
3_ http://www.ghanoondaily.ir/fa/print/main/96623
4_ http://sobhe-no.ir/newspaper/417/1/16473
5_ http://www.resalat-news.com/newspaper/item/12173
6_ http://www.vatanemrooz.ir/newspaper/page/2375/1/188648/0
انتهای پیام/