طبسنیوز – علم نافع، روزی فراوان و شفای دردها، دعا و خواسته پیامبر از خداوند متعال در آخرین حج خود بود.
فاطمه ابوالحسنی رحمانی – به گزارش پایگاه خبری طبس نیوز، آخرین حج پیامبر(ص)، نقطه عطفی در تاریخ اسلام و سفری بود که قدم به قدم باید آن را شنید و درسها از آن گرفت.
به گفته تاریخ، سال دهم هجری بود که پیامبر رحمت صلیاللهعلیهوآلهوسلّم پس از فراهمکردن تدارکات و تجهیزات لازم، در روز ۲۵ یا ۲۶ ذیالقعده به همراه دهها هزار مسلمان مدینه را به قصد مکه ترک و برای انجام آخرین حج خود وارد مکه شد.
در این سفر، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، همسران پیامبر و جمعیتی بالغ بر ۱۲۴ هزار نفر از مسلمانان ایشان را همراهی کردهاند.
حضرت، شخصی به نام ابودجانه را به عنوان جانشین خود در مدینه منصوب کرد و خود در ذوالحُلیفه و مسجد شجره، مُحرم شد و سپس در مسیر مکه به حرکت درآمد.
در همین ایام، حضرت علی (علیهالسلام) نیز با سپاه خود عازم مکه شد و زودتر از همراهانش به پیامبر پیوست. دیدار آن دو در نزدیکی مکه، پیامبر را بهشدت خوشحال و خرسند ساخت.
در روز دوشنبه، چهارم ذیالحجه، پیامبر در منطقه مرّالظهران توقف داشت و شب را همانجا گذراند.
صبح روز بعد پس از غسل، در حالیکه بر ناقه معروف خود، «عضباء» سوار بود، از سمت عقبه وارد مکه شد.
پیامبر پس از توقف در مقابل باب بنیشیبه و ذکر و حمد خداوند، وارد مسجدالحرام شد.
حجرالاسود را با عصای خود استلام (لمس) کرد، آن را بوسید و پس از طواف خانه خدا، در پشت مقام ابراهیم نماز گزارد.
سپس وارد زمزم شد، از آب آن نوشید و این دعا را خواند: بار خدایا، از تو علم نافع، روزی فراوان و شفای هر درد را میطلبم.
پس از این اعمال، پیامبر به سوی صفا و مروه رفت و سعی میان آن دو را با ذکر توحیدی «لا اله الا الله وحده، أنجز وعده، و نصر عبده، و هزم الأحزاب وحده» آغاز کرد که سه مرتبه تکرار شد و سپس دستهایش را به دعا بلند کرد.
این سفر معنوی، بهعنوان آخرین حج پیامبر اسلام(ص)، در تاریخ اسلام با عنوان حجهالوداع شناخته میشود، سفری که پیامآور توحید بود و آیین حج را بهصورت کامل برای امت خود ترسیم کرد و پس از آن، خطبه تاریخی غدیر در بازگشت از مکه، مسیر آینده امت را روشن ساخت.