نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی پیرامون دستیابی به ایده آل رابطه جنسیت و توسعه در ایران از برنامه سوم، به صورت رسمی اما به نحوی شتاب زده به دغدغه مسئولان تبدیل گشته است.
چکیده
یکی از مؤثرترین روش های بهبود وضعیت زنان، بررسی جایگاه آنان در برنامه های توسعه کشورهاست تا بتوان جایگاهی را ترسیم کرد تا هم زنان از فرایند توسعه منتفع باشند و هم توسعه کشورها از حضور زنان بهره کافی را ببرد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی جایگاه زنان در برنامه های توسعه پس از انقلاب و با تاکید بر عدالت جنسیتی در آموزش عالی، به بررسی برنامه های توسعه پرداخته و با روشن نمودن وضعیت آموزش عالی زنان و مقایسه آن با شاخص های جهانی، جایگاه ایران را نشان داده است. نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی پیرامون دستیابی به ایده آل رابطه جنسیت و توسعه در ایران از برنامه سوم، به صورت رسمی اما به نحوی شتاب زده به دغدغه مسئولان تبدیل گشته است. همچنین نتایج نشان داد که اگرچه زنان در حوزه آموزش علیرغم طی مسیرهای علمی به لحاظ آمارهای "کمی" رشد چشمگیری را داشته اند، اما در تامین معیارهای مطلوب "کیفی" بازدهی مطلوبی نداشته و لذا اثربخشی برنامه های توسعه باید با حرکت به سمت الگوهای کیفی آن را جبران نماید.
کلیدواژه ها: برنامه های توسعه؛ زنان؛ عدالت جنسیتی؛ آموزش عالی
نویسنده:
سعیده عباس زاده: کارشناس ارشد مطالعات زنان دانشگاه الزهرا
فصلنامه پژوهش نامه زنان – دوره ۶، شماره ۱۱، بهار ۱۳۹۴.
برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید. 