روایت امروز این قلم روایت انسانی است که فعل خواستن و توانستن را صرف کرده و در این مسیر نقص عضو هم مانع او نشده است، میگوید تمام موفقیتهایش را مدیون و مرهون خانوادهاش است که تأثیر زیادی در موفقیت او داشتهاند.
خبرگزاری فارس-بیرجند؛ روایت امروز این قلم روایت انسانی است که فعل خواستن و توانستن را صرف کرده و در این مسیر نقص عضو هم مانع او نشده است، میگوید تمام موفقیتهایش را مدیون و مرهون خانوادهاش است که تأثیر زیادی در موفقیت او داشتهاند، بهخصوص که از همان روزهای کودکی به او آموختهاند این معلولیتی که او در آن هیچ نقشی نداشته نهتنها سبب محدودیتش نمیشود بلکه میتواند سکوی پرش بهسوی پیشرفت باشد.
«الهام پدید» تنها ۳۰ بهار از عمرش را پشت سر گذاشته اما توانسته الهامبخش برای بسیاری از افراد باشد تا لطف خداوند و استعدادهای خود را با هر شرایطی که دارند دستکم نگیرند، و امروز هم بعد از گذراندن تحصیلات خود در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مدیریت در مقطع دکترای رشته مدیریت دولتی مشغول تحصیل است.
او علاوه بر کسب مقام در میادین ورزشی در زمینه هنر با حضور بر صحنه تئاتر هم توانسته نقشآفرینی مثبتی داشته باشد.
گفتوگوی امروز خبرگزاری فارس با این بانوی ورزشکار است، بانویی که با یک پا در ششمین دوره مسابقات سنگنوردی قهرمانی کشور معلولان، جانبازان، کمبینایان و نابینایان مقام اول را به خود اختصاص داد و توانست سه سال پیاپی این قهرمانی را حفظ کند.
فارس: چه اتفاقی باعث معلولیت شما شد و برخورد اطرافیانتان با این مسئله چه بود؟
پدید: ۳۰ سال پیش وقتی یک سال داشتم، به همراه خانواده به مسافرت میرفتیم که در مسیر ماشین دچار حادثه شد و در آن سانحه من یک پای خود را از دست دادم.
موفقیتهایم به خاطر نگاه مثبت خانوادهام بود
اطرافیان نگاههای متفاوتی به وضعیت من داشتند اما پدر و مادرم دائماً سعی کردند در طول زندگیام این حس به من القا نشود که به دلیل معلولیت خیلی کارها را نمیتوانم انجام دهم و یا با سایرین متفاوت هستم، آنها به گونهای برخورد کردند که اصلاً احساس نکردم که به خاطر معلولیت فرقی با بچههای دیگر دارم، لذا موفقیتهایم به خاطر این نگاه مثبت خانوادهام بود، البته خودم به دیدگاههای منفی افراد اهمیتی نداده و رنجیدهخاطر هم نمیشدم.
شروع یک مسیر حرفهای
فارس: از چه زمانی ورزش را شروع کردید؟
پدید: من از چهار سالگی با ورزش شنا شروع کردم، آن زمان صرفاً برای سلامتی این ورزش را انجام میدادم هرچند که تأثیر خوبی در آینده ورزشیام داشت و متوجه استعدادم در دیگر رشتههای ورزشی شد، اولین بار مادرم برای آموزش شنا مرا به استخر برد، آن موقع به خاطر وضعیتم نگاههای مردم سنگین و عجیب بود.
سالهای بعد در رشته دو و میدانی پرتاب وزنه فعالیت کردم و مقامهای خوبی کسب کردم و بعد از آن به خاطر داشتن توانایی جسمی خاص در رشته سنگنوردی موفق بودم و ادامه دادم و خدا را شکر مقامهای استانی و کشوری در این رشته کسب کردم.
امیدوارم رشته سنگنوردی هم به پارالمپیک اضافه شود
فارس: در این مسیر چه موفقیتهایی داشتید و اهداف شما برای آینده چیست؟
پدید: از سال ۹۶ تاکنون سه دوره قهرمان کشور در رشته سنگنوردی معلولین شدم و در سال ۹۶ علاوه بر سنگنوردی در رشته پرتاب وزنه مقام سوم را کسب کردم.
آرزوی هر ورزشکار حرفهای حضور در میادین بزرگتر است، هدف اولم حضور در مسابقات بینالمللی است که امیدوارم برای تحقق این هدف رشته سنگنوردی هم به پارالمپیک اضافه شود و بتوانم حداقل یک دوره در این مسابقات شرکت کنم.
فارس: ورزش قهرمانی بانوان با چه مشکلاتی روبرو است؟
پدید: ورزش معلولین هم به لحاظ مکان ورزشی و هم مربی ویژه معلولین شرایط آن خاص هست، وقتی درباره مربی ویژه معلولین صحبت میکنیم به ما گفته میشود ورزشکاران عادی مربی خاص خود را ندارند و چه توقعی است که شما داشته باشید.
حضور بانوان در میادین ورزشی بسیار بهتر شده است
به نظرم وضعیت حضور بانوان در میادین ورزشی بسیار بهتر شده است، اما هنوز هم جای کار دارد، بهعنوان یک ورزشکار تا یک سطحی که آمدم همه امکانات فراهم بود اما وقتی از سطح حرفهای به خیلی حرفهای رسیدم، کمبود امکانات مثل مربی و سایر حمایتها را احساس میکنم.
با وجودی که ورزش بانوان روند رو به رشدی دارد اما گاهی میخواهند تلاشها را نادیده بگیرند، از سال ۹۷ تاکنون که مقام در رشته سنگنوردی کسب کردم از هیئت مربوطه حتی یک تبریک به من گفته نشده است، فکر میکنم قبل از ورود به مسابقات بینالمللی حمایتها از من بهتر بود.
سخت هست اما غیرممکن نه!
ناراحتکننده است که در مقابل درخواست یک ورزشکار برای حضور در میادین بینالمللی که میتواند مقام بیاورد گفته شود این مدال برایشان اهمیتی ندارد! البته با تمام مشکلاتی که وجود دارد اما باز هم ادامه دادم، سخت هست اما غیرممکن نیست.
فارس: جایگاه شغلی شما توانسته کمکی به معلولین کند؟
پدید: من در اداره بهزیستی مشغول کار بوده و هماکنون رئیس هیئتمدیره جامعه معلولین ایران شعبه خراسانجنوبی هستم و به تبع سعی کردم در این مسؤولیت افراد را به سمت ورزش و هنر تشویق کنم.
البته به نظرم هر فردی که معلولیتی دارد اول از همه باید خود را با تمام ویژگیها بپذیرد تا زمانی که خودش را قبول نکند نمیتواند انتظار داشته باشد دیگران او را بپذیرند آن موقع راهها باز میشود و آن استعداد خاص وجود من یا شما آشکار میشود، من خودم را با یک پای نداشته و حتی نگاه متفاوت جامعه پذیرفتم، قبول کردم که ممکن است گاهی برخی کارها را هم نتوانم انجام دهم اما با انگیزه تمام این مسیر را ادامه داده و ادامه خواهم داد.
انتهای پیام/۳۴۰۳/ج/ی