طبسنیوز – سینما فرهنگِ کوچهی ارشاد برای ما که در دل کویر دلخوشی دیگری نداریم، اتفاق خوبی است؛ اما این روزها انگار طبسیها تنها به «رویای داشتن یک سینمای استاندارد» بسنده کردهاند.
فاطمه ابوالحسنیرحمانی – به گزارش طبس نیوز، ۶ سال پیش در یازدهم تیرماه سال ۹۸ معاون توسعه مدیریت و منابع سازمان سینمایی کشور به طبس آمد و گفت: با مشارکت شهرداری طبس و حمایت سازمان سینمایی و سازمان شهرداریهای کشور پردیس سینمایی امید در طبس احداث میشود!
وی گفته بود: مقصد نهم دولت، احداث سینما در طبس است و شهرستان طبس این شایستگی و ویژگی را دارد که پردیس سینمایی در آن احداث شود.
«کلنگ پردیس سینمایی امید طبس به زمین زده شد» عنوان خبری بود که بهمن همان سال در طبس نیوز منتشر کردیم. با پیگیری مجید بهارستانی شهردار وقت طبس، ۷ ماه بعد، کلنگ پردیس سینمایی امید در محل سینمای نوستالژی طبس به زمین خورد و گفته شد این سینما با ظرفیتی حدود ۲۸۵ نفر و با هزینهای بالغ بر ۴میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان احداث خواهد شد. اما ناگهان در همین مرحله متوقف شد و طبس با همه شایستگیها سهمی از سینماهای امید نبرد!
سپس طبس نیوز در گزارشی با عنوان «ساخت پردیس سینمایی طبس؛ وعدهها تمدید شد» مجددا به این موضوع پرداخت.
پس از آن هم خبری با عنوان «۷۰ درصد اعتبارات سازمان سینمایی به شهرستانها اختصاص مییابد» نشان میدهد در ۱۴ آذر ۱۴۰۲ در جریان سفر معاون وزیر ارشاد به طبس سید سعید صادق زاده، شهردار وقت طبس از شرایط احداث پردیس سینمایی سخن گفته که در طرح پیشنهادی شهرداری یک مجتمع هنری، تجاری و پردیس سینمایی و فرهنگی دیده شده و در دست بررسی است که پس از تامین اعتبار وارد مرحله احداث خواهد شد. اما بازهم نشد!
در همین سفر معاون وزیر ارشاد گفته بود: ۷۰ درصد اعتبارات سازمان سینمایی به شهرستانها اختصاص مییابد اما در نهایت بازهم طبس بینصیب ماند!
در خبری دیگر با عنوان «سینما را به بخش خصوصی بسپارید» مجددا موضوع سینما پیش کشیده شد. علی اکبر رحیمی فرماندار وقت طبس هم در دیدار با معاون وزیر تاکید کرده بود احداث سینما از مطالبات به حق مردم است و ایده معاون وزیر این بود که ساخت سینما را به بخش خصوصی بسپارید بعد ما در کنار بخش خصوصی کمک میکنیم، اما ایده بخش خصوصی هم به جایی نرسید!
وعدههای عمل نشده مدیران، مسئولان و نمایندگان مختلف نشان میدهد که چطور یک مطالبه در پس بیتوجهی و عدم پیگیری در هزارتوی نشدن گیر میکند، چرا که ما پس از گذشت سالها، تقریباً از تحقق رویای یک سینمای استاندارد و داشتن سالنهای مناسب نمایش ناامید شدهایم.
دولت یازدهم و دوازدهم با وعدهٔ «سینما امید طبس» آمد و رفت؛ ما همچنان بیامید ماندهایم.
در دولت ناتمام سیزدهم نیز سهم طبس همچنان هیچ بود. رئیس وقت سازمان سینمایی کشور در یکی از سخنرانیهای خود در یک نشست سینمایی گفته بود: توسعه زیرساخت سینما و سالنهای نمایشی را در اولویت قرار دادیم و مقرر شد طی چهار سال حداقل ۴۳۰ سالن به چرخه سینمایی ایران افزوده شود.
این وعده در حال تحقق بود و در مدت سه سال بیش از ۳۰۰ سینما در کشور ساخته شد، اما دولت سیزدهم پیش از موعد به پایان رسید و طبس که هنوز بین خواستن یا نخواستن مدیران سرگردان مانده بود، همچنان بدون پرده نقرهای باقی ماند.
دولت چهاردهم است و طبس نیوز در گزارشی با عنوان «طبس، شهری بدون پرده نقرهای؛ سینمایی که در نقشه ماند» همچنان به موضوع سینما میپردازد. به تاریخ ۷ بهمن ۱۴۰۳، محمد نصیری نماینده جوان طبس از تشکیل کارگروهی برای پیگیری موضوع سینما میگوید و در مصاحبهای ابراز امیدواری میکند که آغاز عملیات اجرایی پروژه در دهه فجر همان سال صورت گیرد؛ اما این وعده نیز محقق نشد.
بارها تأکید شده که نبود سینما در طبس، نشاندهنده سالها غفلت از یک نیاز فرهنگی و اجتماعی مهم در این شهر است؛ چرا که سینما نه تنها محلی برای یک تفریح و سرگرمی سالم است بلکه میتواند بستری برای ترویج فرهنگ و هنر نیز باشد.
یک سال از آغاز دولت چهاردهم و ورود نماینده جدید میگذرد و در این مدت هم مسئولان شهرستان همچنان به بازگشایی مجدد و بریدن روبان جلوی درب سینما فرهنگ بسنده کردهاند.
اکنون پرسش روشن مردم طبس این است: چند دهه دیگر باید بگذرد تا نخستین سینمای استاندارد در این شهر احداث شود؟!
یک روز سینمای دیگر هم گذشت و طبس هنوز اندرخم کوچهی ارشاد…